برپایه این گزارش محمد بروجردی در سال 1333 هجری شمسی، در روستای «دره گرگ» از توابع شهرستان بروجرد به دنيا آمد.

 وی در شش سالگی پدرخود را از دست داد و مادرش با همه مشكلات و سختی‌هايی كه داشت، تمامی همّّ و غم خود را برای تربيت وی به‌كار بست.

 اين شهيد سرافراز دوران دفاع مقدس در هفت سالگی وارد مدرسه شد اما به دليل شرايط مادی خانواده، تحصيل در كلاس‌های شبانه توام با كار و تلاش روزانه را انتخاب كرد و خانواده را در تأمين زندگی شرافتمندانه مدد رساند؛ بروجردی در 17 سالگی ازدواج كرد و نتوانست تحصيلات عمومی خود را به پايان برد و در جوانی به صف انقلابيون پيوست.

 وی در سوريه و لبنان با شهيدانی همچون «چمران» و «محمد منتظری» آشنا شد و در ايام انقلاب از سوی دكتر بهشتی مسئوليت حفاظت ورود امام خمينی(ره) به ايران را بر عهده گرفت.

 وی از مؤسسان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود و بعد از انقلاب و با شروع ناآرامی‌ها در كردستان به پاوه رفت و باقی عمر خود را در كردستان گذراند و در وصف خصايل اخلاقی محمد بروجردی، همين بس كه عموم مردم كردستان لقب «مسيح كردستان» را به او پيشكش كرده‌اند.

 شهيد بروجردی علی‌رغم موقعيت درخشان و برجسته‌ای كه بين فرماندهان عالی رتبه نيروهای مسلح انقلاب اعم از ارتش و سپاه داشت، چنان عزت نفس و تواضعی از خود بروز می‌داد كه در بين تمامی رزم‌آوران جبهه‌های غرب و جنوب، اخلاص او زبانزد خاص و عام شده بود و با گسترش دامنه فعاليت قرارگاه حمزه سيدالشهدا(ع) در غرب، «محمد» ضرورت تشكيل يك يگان رزمی ويژه، جهت جنگ‌های غرب كشور را احساس كرد.

 بر حسب همين ضرورت او سازماندهی، آموزش و كادربندی «تيپ ويژه شهدا» را در دستوركار خود قرار داد و مسئوليت فرماندهی اين تيپ را نيز به سردار شهيد «ناصر كاظمی» محول كرد؛ وی روز اول خرداد سال 1362به همراه پنج تن ديگر از فرماندهان، به قصد انتخاب محلی مناسب برای استقرار تيپ ويژه شهدا شهرستان مهاباد را ترك كرد و با عبور از سه راهی مهاباد ــ نقده خودرو حامل محمد و دوستانش به مين برخورد كرد.